"Figaro, naam van een fictieve figuur, door Beaumarchais ten tonele gevoerd in Le barbier de seville (1775), later in LE Mariage de Figaro (1784) en LA mère coupable ou L`autre Tartuffe (1792), sedertdien is deze barbier het type van de schrandere intrigant die grote koelbloedigheid vertoont in zijn gewaagde ondernemingen. Door op Beaumarchais toneelstukken gebaseerde opera`s van Mozart (Le nozze de Figaro, 1785) en Rossini (barbiere di sivigalia, 1816) is Figaro de populaire patroon geworden van het barbiersgilde..."